کودکان شما
وبلاگی برای کودکان -پدران و مادران
تاريخ : جمعه 28 بهمن 1390 | نویسنده : حسام الدین شفیعیان
بازدید : 118 مرتبه

نقش بازی در آموزش کودکان

روانشناسی کودک

روانشناسان معتقدند بازی نقش مهمی در رشد و آموزش فکری، اجتماعی و عاطفی کودکان بازی می‌کند

 

پیاژه می‌گوید کودکان به هنگام بازی تجربه کسب می‌کنند، به رابطه علت و معلولی بین روابط پی می‌برند، ادراک و تصورخود را رشد می‌دهند و به این ترتیب به ساختن مفاهیم درذهن و روان خود می‌پردازند.

به عبارتی، کودکان از طریق بازی‌های گوناگون، بسیاری از قوانین و قواعد زندگی جمعی را فرا می‌گیرند. بنابراین بزرگسالان باید با توجه به نقش بازی درآموزش کودکان، امکان انجام بازی‌های خلاق را برای آنها فراهم آورند.

توانایی‌ها و اعتماد به نفسی که کودک از طریق بازی کسب می‌کند بسیارآسانتر از آموزش سنتی به دست می‌اید. چرا که کودک دربازی؛ صمیمانه و آزادانه، احساسات خود را ابراز می‌کند و قواعد ارتباط با کودکان هم‌سن خویش را می‌آموزد که درنهایت به نوعی فهم ارتباطی می‌انجامد.

بنابراین، بازی نه تنها باعث رشد ذهن و هوش کودک می‌شود بلکه معمولا به او کمک می‌کند تا بتواند مشکلات عاطفی واجتماعی خود را حل کند.

کودکانی که دربعضی موارد به سختی خود را با قواعد و مقررات تطبیق می‌دهند، ازطریق بازی با کودکان هم سن و سال خود می‌آموزند که باید به قوانین احترام بگذارند.

اما از سوی دیگر، بازی وسیله‌ای نیز برای کشف استعدادها و قابلیت‌های کودک است. بازی می‌تواند به ما نشان دهد که کودک درچه سطحی از رشد قراردارد و به چه چیزی علاقه‌مند است. با این شناخت و با بکارگیری ابزار و رفتارمناسب، بهترمی‌توان باعث شکوفایی هرچه بیشتراین استعدادها و توانایی‌ها شد. [تئوری‌های رشد کودک و سلامت روان]

دراین میان، به یک نکته باید توجه اساسی داشت، درمورد کودکانی که از معلولیت‌های ذهنی یا جسمی رنج می‌برند؛ نباید با آنها به گونه‌ای برخورد کرد که احساس ناتوانی آنها تقویت شود. بلکه باید با توجه به سطح رشد ذهنی و اجتماعی آنها، زمینه‌های لازم را برای تشویق شان به بازی و کسب رفتاراجتماعی مناسب فراهم کرد.چون بهرحال آنها کندتر از سایرکودکان می‌توانند با مسایل و تغیرات هماهنگ شوند.

از این رو باید متوجه باشیم که این نوع کودکان نیز بیش از هرچیز کودکانی هستند با نیازهایی چون نیازهای سایرکودکان، با این تفاوت که مشکلات خاصی هم دارند. بنابراین باید به آنها کمک کرد داخل بازی شوند و ضمن ابراز شادی و علاقه‌مندی‌های خاص خود آموزش‌های لازم را نیز فراگیرند.

منبع-panteafun




موضوع : بازی کودکان
تاريخ : جمعه 28 بهمن 1390 | نویسنده : حسام الدین شفیعیان
بازدید : 115 مرتبه
شادی و نشاط آموختنی نیست، اما شکوفا کردن استعداد کودکان که از مهمترین وظایف والدین نیز هست، در شاد بودن کودک تاثیر زیادی دارد.
به گزارش گروه خواندنی های مشرق، شاید شما نتوانید به فرزند خود یاد بدهید كه خوشحال باشد ولی فراهم كردن امكانات و بستر مناسب برای خوشبختی و شاد زیستن فرزند، هدیه ای است كه فقط شما می توانید به فرزندتان بدهید.
 
1. به فرزند خود اجازه دهید علائق خود را کشف کند. به بازی ها و فعالیتهایی که او انتخاب می کند توجه نشان دهید. این گونه بازیها می تواند اطلاعات بسیاری درباره استعدادهای نهفته فرزندتان در اختیار شما قرار دهد.

2. بگذارید مرتکب اشتباه شود. اگر همه کارها را به طور کامل و بی نقص انجام دهد، هرگز برای کشف و گسترش یک استعداد، خطر نخواهد کرد.

3. سؤال بپرسید. با پرسیدن سؤالهای اساسی از قبیل: چرا آسمان آبی است؟ به کودک خود کمک کنید تا با شگفتیهای دنیا مواجه شود. به اتفاق هم پاسخ سؤال را بیابید.
 
 
4. کودک را مجبور به یادگیری نکنید. این امید که برای پیشرفت و رشد دادن استعدادهای کودکان، باید هر روز درسهای خاصی را به آنان آموخت، ممکن است آنان را مضطرب یا دلزده سازد.

5. در انجام کارها، کودک خود را سهیم کنید. بگذارید او با انجام کارها موفقیت را در ذهن خود مجسم کند. بگذارید ببیند که شما درگیر فعالیتهای معنادار هستید و به او اجازه دهید درگیر این فعالیتها شود.

6. محیطی را فراهم آورید که به لحاظ تحریکات حسی غنی باشد. مواد و اسبابهایی را در خانه قرار دهید که حواس کودک را تحریک می کنند، موادی از قبیل: نقاشی با انگشت، آلات موسیقی و عروسک های خیمه شب بازی.
 

7. به عنوان خانواده و با یکدیگر به بازی بپردازید.

8. برای فعالیتهایی نظیر خواندن، گوش دادن به موسیقی و صحبت کردن برنامه زمانی منظم در نظر بگیرید.

9. بگذارید فرزندتان به فعالیتهای گروهی که مورد علاقه اش هستند، بپردازد.

10. برای پرورش خلاقیت کودک خود داستانهای طنز آمیز برایش بخوانید.

11. کاری کنید که فرزندتان به کامپیوتر خانه، مدرسه یا یک کتابخانه عمومی دسترسی داشته باشد.
 

12. فضای خاصی را در خانه برای پرداختن به فعالیتهای خلاقانه در نظر بگیرید.

13. بصورت خانوادگی از مکانهای جدید دیدن کنید.

14. بگذارید در روز تا حدی به رویاپردازی و کنجکاوی بپردازد.

15. داستانهای الهام بخشی را بخوانید که قهرمانانشان در زندگی موفقیت هایی را کسب کرده اند.

16. اجازه بدهید فرزندتان به گروههای همسالی بپیوندد که همگام با استعدادهای او هستند.

17. از مقایسه کودک خود با دیگران اجتناب ورزید. به او کمک کنید تا عملکرد فعلی خود را با عمکرد گذشته اش مقایسه کند.
 

18. برای برانگیختن علائق و استعدادهای فرزندتان از موقعیتهای گروهی یا جمعی(خارج از منزل) بهره ببرید. با هم به کتابخانه، موزه، کنسرت، یا مسابقه بروید.

19. کودکتان را به صحبت درباره آینده اش تشویق کنید. از دیدگاههای او حمایت کنید بدون آنکه به سمت حیطه یا رشته ای خاص هدایتش نمایید..

20. کودک خود را تشویق به خواندن کنید.

وبسايت خبري-تحليلي مشرق نيوز




موضوع : بازی کودکان
تاريخ : جمعه 28 بهمن 1390 | نویسنده : حسام الدین شفیعیان
بازدید : 93 مرتبه
بازی کودکان را جدی بگیریم  
 
     
 
 
بازی کودکان را جدی بگیریم  
 
 
 
 
   
   
 
بازی همه چیز کودکان است. کودکان در بازی یاد می گیرند، به یاد می آورند و از یاد می برند. بازی عرصه زندگی کودک است لذا تا می توانید موقعیت ها وامکانات بازی را برای کودکان فراهم کنید و از همراهی با آن ها لذت ببرید و از آن ها انرژی بگیرید.
بازی کودکان حد و مرزی ندارد و وسایل خاصی نمی خواهد هر چند داشتن وسایل، سرگرم شدن بیشتری را به همراه می آورد. بازی های انفرادی یا دسته جمعی، بازی های ایستاده با دامنه جابه جایی اندک، بازی های پویا به همراه تحرک و جابه جایی زیاد و بازی های خیالی و ... همه و همه می تواند کودکان را در برقراری ارتباط با شما یاری دهد. البته وجود برخی وسایل برای طراحی بازی و ایجاد ساعاتی برای آرامش و لذت بردن و گاهی کسب تجربه بیشتر می تواند کمک کند.
لازم نیست که شما یک متخصص بازی درمانگر باشید بلکه گاه بهتر است از تفسیر و تعبیر و مداخله های غیرضروری در بازی کودکان بپرهیزید.
سعی کنید متناسب با فرهنگ کودکان و اهداف بازی وسایلی از قبیل تکه های چوب، چسب، قیچی، کاغذها و نوارهای رنگی، خمیربازی، انواع عروسک، وسایل پزشکی و ... را در اختیار کودک قرار دهید. 
در جای جای کار با کودکان، خلاقیت بسیار به کار می آید با کمی خلاقیت می توان از هر موقعیتی و از همه مهم تر بدون هیچ وسیله ای بازی های هدفمندی را طراحی و اجرا کرد.
با حداقل امکانات می توان بازی های متنوع و فرح بخشی را طراحی کرد و چاشنی کار فقط کمی خلاقیت است. البته وجود خود کودکان منبع بسیار مناسبی برای طراحی بازی هاست. از بچه ها بخواهید بازی هایی را که آموخته اند به شما بگویند و به یکدیگر هم یاد بدهند.
پیاده روی روی خاک و ماسه، آب بازی، درست کردن انواع کاردستی، کار با گل، درست کردن و نقاشی روی بادبادک و فرفره... همه و همه فعالیت هایی است که می تواند با خلق لحظات فرح بخش، ارتباط ملموس تر و قوی تری بین اعضای گروه هم سالان برقرار کند.
هم چنین می توان برای بالا بردن اعتماد به نفس، ایجاد روحیه سرزندگی و امید و یاری دادن گروه هم سالان و همکاری با دیگران، در جای جای بازی، گفت و گو و بحث و طرح سوال و هم فکری هایی را گنجاند که افراد آشنا با علم روان شناسی کودک می توانند به طور هدفمند و مفید از این فعالیت ها بهره بگیرند.

فریده محمددوست
کارشناس پیش گیری از آسیب های اجتماعی مدیریت آموزش و پرورش شهرستان بجنورد
منبع-aftabir- آفتاب



موضوع : بازی کودکان
تاريخ : جمعه 28 بهمن 1390 | نویسنده : حسام الدین شفیعیان
بازدید : 85 مرتبه

دنیای پرنیانی بازی كودكان را خراب نكنیم

 

بازی،‌ تئاتری‌ است‌ كه‌ نمایشنامه‌ آن‌ برگرفته‌ از دنیای‌ خیال‌ و دنیای‌ واقعیت‌ كودك‌ است. این‌ تئاتر، صحنه‌ و تعدادی‌ هنرپیشه‌ دارد و به‌ كارگردانی‌ و بازیگردانی‌ بچه‌ها انجام‌ می‌ پذیرد. هنرپیشه‌ها اسباب‌ بازی‌ آنها و صحنه‌ نمایش‌ جایی‌ است‌ كه‌ اسباب ‌بازی‌ را قرار می‌ دهند. چون‌ بازی‌ تبدیل‌ تخیل‌ به‌ عمل‌ و نمایش‌ است، در دنیای‌ كودكان، عملی‌ لازم‌ و دلپذیر شناخته‌ می‌ شود. به‌ علاوه‌ هرچه‌ زمان‌ بازی‌ بیشتر باشد، تكامل‌ تفكر و رشد عمومی‌ كودك‌ بیشتر و بهتر خواهد بود.بازی‌ چند هدف‌ را محقق‌ می‌ كند:

1. تخیل‌ كودك‌ را پیاده‌ (اجرا) می ‌كند.

2. به‌ آرامش‌ كودك‌ منجر می ‌شود، زیرا «بازی‌ یك‌ مكانیسم‌ دفاعی‌ است».

3. بر تجربه‌های‌ كودك‌ می‌ افزاید. در بازی، كودك‌ به‌ مقام‌ «تفكر انتزاعی‌ داشتن» می‌ رسد و بعدها می ‌تواند به‌ تفكر حل‌ مسائل‌ نیز برسد.

 

كودكی‌ كه‌ بازی‌ می‌ كند شاد است‌ و تجربیات‌ بسیاری‌ می‌ اندوزد. بچه‌ ای‌ كه‌ سی ‌بار با یك‌ جعبه‌ بازی‌ كرده، تجربه ‌ای‌ اندوخته‌ كه‌ به مراتب‌ بیش‌ از كودكی‌ است‌ كه‌ تنها یك‌ بار با همان‌ جعبه‌ بازی‌ كرده‌ است. اگر می ‌خواهید فرزندتان‌ به‌ كمال‌ رشد برسد، زمینه‌ بازی‌ بسیار او را فراهم‌ كنید.

 

زمان‌ بازی‌ كودك‌ از تولد تا ده‌ سالگی‌ است. ما باید در این‌ دوران‌ فرصت‌ و امكاناتی‌ را برای‌ بچه‌ها فراهم‌ كنیم‌ تا آنها از بازی‌ سیراب‌ شوند. بازی‌ حق‌ فرزندان‌ ماست‌ و اسباب‌بازی‌  برای‌ آنها لازم‌ است؛ به‌ همان‌ اندازه‌ كه‌ وسایل‌ و اسباب‌ حرفه ‌ای‌ ما برایمان‌ اهمیت‌ دارد. اسباب‌بازی‌ را باید با دقت‌ و بر مبنای‌ فهرستی‌ معین‌ تهیه‌ كرد.

راهنمای‌ تهیه‌ اسباب‌بازی‌ كودك‌

1) در دوران‌ نوزادی (هفته‌های‌ اول‌ تولد) جغجغه‌ و عروسك‌ حیوانات‌ مسطح‌ مثل‌ پروانه‌ برای‌ بچه‌ها كافی‌ است. می ‌توان‌ این‌ اسباب‌بازی ها را به‌ رنگ های‌ شاد و مورد علاقه‌ كودكان‌ تهیه‌ و از بالای‌ تخت‌ آنها آویزان‌ كرد.

2) از تولد تا یك‌ سالگی‌، یك‌ مجموعه‌ كامل‌ از حیوانات‌ پلاستیكی‌ برای‌ بچه‌ها لازم‌ است.

3) از سال‌ دوم‌ به‌ بعد جنسیت‌ كودك‌ در نوع‌ اسباب‌بازی‌ او تأثیر می ‌گذارد؛ برای‌ دختران‌ انواع‌ عروسك‌ و وسایل‌ پلاستیكی‌ آشپزخانه‌ و برای‌ پسران‌ انواع‌ ماشین‌ و مجموعه‌های‌ پلاستیكی‌ از ابزار كار - مثلاً نجاری‌ - فراهم‌ كنید.

4) در حدود سن‌ سه ‌سالگی‌ اسباب‌ و مصالحی‌ برای‌ كودك‌ تهیه‌ كنید كه‌ با آنها چیزی‌ بسازد. خمیر، لگو و شن‌ استریل‌ خلاقیت‌ كودك‌ را برمی‌انگیزد، به ویژه‌ خمیر به‌ كودك‌ امكان‌ می‌دهد كه‌ هر آنچه‌ را در تخیل‌ دارد با روش‌ خاص‌ خود بسازد.

5) «توپ» مورد علاقه‌ تمام‌ كودكان‌ است‌ و باید از ماه های‌ اول‌ در رنگ ها و اندازه‌های‌ گوناگون‌ برای‌ آنها تهیه‌ شود.

6) بچه‌ها از سه‌ سالگی‌ به‌ بعد باید اسباب‌بازی هایی‌ مشابه‌ وسایل‌ منزل‌ در میان‌ اسباب‌بازی های‌ خود داشته‌ باشند. وسایل‌ آشپزخانه‌ برای‌ دختران، تلویزیون‌ كوچك، میز و صندلی، ساعت‌ پلاستیكی‌ و دیگر اشیای‌ معادل‌ در زندگی‌ بزرگترها را - هم‌ برای‌ دختران‌ و هم‌ برای‌ پسران‌ - تهیه‌ كنید.

7) در سال های‌ بعد برای‌ آنها پازل‌ فراهم‌ كنید.

8) در سنین‌ بالاتر می‌ توان‌ شطرنج‌ را نیز به‌ فرزندان‌ آموخت.

 

نكاتی‌ در باره‌ تهیه‌ و نگهداری‌ اسباب‌بازی‌

بهتر است‌ هدایایی‌ كه‌ به‌ مناسبت های‌ مختلف‌ برای‌ كودكان‌ خود می‌خرید از انواع‌ اسباب‌بازی های‌ دلخواه‌ آنها باشد (در حد معقول).

اسباب‌بازی‌ متعلق‌ به‌ بچه‌هاست‌ و باید در اختیارشان‌ قرار گیرد ( نه این که صرفاً محض زیبایی، در ویترین کمد به نمایش گذاشته شود). در صورت‌ خراب ‌شدن‌ نیز باید پس‌ از مدتی‌ دوباره‌ برای‌ آنها خریداری‌ شود.

هر اسباب‌بازی‌ را كه‌ بچه‌ها ببینند و درخواست‌ كنند برای‌ آنها نمی‌ خریم، مگر در پاسخ‌ به‌ اعمال‌ شایسته‌ آنها. برای‌ رشد بهتر شاخص های‌ تربیتی‌ كودك‌ (مثلاً كنترل‌ ادرار) یك‌ دفترچه‌ امتیاز تهیه‌ كنید و در صورت‌ رسیدن‌ به‌ امتیاز معین،‌ چیزی‌ را كه‌ او قبلاً درخواست‌ كرده‌ است‌ بخرید. سعی‌ كنید اسباب‌بازی هایی‌ كه‌ در دنیای‌ واقعیت، وسایل‌ كـُشت‌ و كشتارند (مانند تفنگ، شمشیر و مسلسل) نخرید؛ اما اگر بچه‌ای‌ اصرار به‌ داشتن‌ چنین‌ وسایلی‌ كرد، یك‌ نمونه‌ ساده‌ آن‌ را تهیه‌ كنید و در موقع‌ بازی‌ با كودك‌ به خوبی‌ نشان‌ دهید كه‌ این‌ وسایل‌ را دوست‌ ندارید.

چنانچه‌ بچه‌های‌ دیگری‌ به‌ خانه‌ شما بیایند و بر سر اسباب‌بازی‌ با فرزندتان‌ دعوا كنند، باید ضمن‌ مهربانی‌ نسبت‌ به‌ سایر بچه‌ها، از كودك‌ خود نیز حمایت‌ كنید؛ زیرا به‌ این‌ ترتیب‌ به‌ او امنیت‌ خاطر بخشیده‌اید. به‌ كودك‌ خود بیاموزید در صورتی‌ كه‌ مایل‌ نیست‌ اسباب ‌بازی‌اش‌ را به‌ دیگران‌ بدهد، پیش‌ از آمدن‌ آنها، آن‌ را پنهان‌ كند. البته‌ باید تلاش‌ كرد كه‌ بچه‌ها در حفظ‌ وسایل‌ خود زیاد سختگیر نباشند. از سوی‌ دیگر بهتر است‌ بزرگترها در دعوای‌ بچه‌ها با هم، دخالت‌ نكنند.

 

اگر كودكی‌ یك‌ اسباب‌بازی‌ فوق‌العاده‌ و گران‌قیمت‌ دارد و فرزند شما نیز درخواست‌ تهیه‌ آن‌ را دارد، او را مطمئن‌ سازید كه‌ قادر به‌ خرید آن‌ نیستید. اگر از دادن‌ جواب‌ صریح‌ طفره‌ بروید و بگویید «حالا باشد؛ بعداً می‌خریم»، و بعداً هم‌ نتوانید آن‌ را تهیه‌ كنید، كودك‌ غصه‌ می‌ خورد. توجه‌ داشته‌ باشید كه‌ سبب‌ غصه‌ كودك‌، نداشتن‌ یك‌ وسیله‌ بازی‌ نیست، بلكه‌ علت‌ آن‌ رفتار نادرست‌ ماست.

 

اگر اسباب‌بازی‌ در اختیار بچه‌ها باشد، در طول‌ روز زمانی‌ بسیار طولانی‌ با آن‌ بازی‌ می‌كنند. از طرفی‌ بازی‌ بچه‌ها با یكدیگر، از بازی‌ تنهایی‌ بهتر است؛ و اگر كودكی‌ به‌ رغم‌ حضور بچه‌های‌ دیگر به‌ تنهایی‌ بازی‌ می‌كند، رفتار او طبیعی‌ نیست.

هنگامی‌ كه‌ كودك‌ با اسباب‌بازی‌ خود به‌ تنهایی‌ بازی‌ می‌كند، آن‌ را به‌ شیوه‌ای‌ خاص‌ می‌ چیند؛ این‌ شیوه‌ چیدن‌ كه‌ معمولاً ثابت‌ و تكرار شونده‌ است، بر اساس‌ اندیشه‌ ای‌ به‌ نام‌ «نمایشنامه»انجام‌ گرفته‌ است. این‌ نمایشنامه‌ از خیال‌ و واقعیت‌ سرچشمه‌ می گیرد. سهم‌ خیال‌ در نمایشنامه‌ ی‌ كودكانه‌ بیش‌ از واقعیت‌ است. این‌ نمایشنامه‌ها با «هوش» رابطه‌ مستقیمی‌ دارند، به‌ این‌ ترتیب‌ كه‌ هر چه‌ هوش‌ كودك‌ بیشتر باشد، نمایشنامه‌ مفصل ‌تر و پیچیده ‌تر خواهد بود. ما حق‌ نداریم‌ صحنه‌ نمایش‌ بچه‌ها را به‌ هم‌ بریزیم. حتی‌ باید به‌ شیوه‌ای‌ حركت‌ كنیم‌ كه‌ اسباب‌بازی ها جابه‌جا نشوند. هیچ‌ گاه‌ نباید اسباب‌بازی‌ كودك‌ را - كه‌ در محیط‌ مجازی‌ خود چیده‌ است‌ - جمع‌ كنیم. تا می ‌توانید وارد محوطه‌ اسباب‌بازی‌ و دنیای‌ بچه‌ها نشوید. به‌ كودكان‌ و آنچه‌ دارند، احترام‌ بگذارید تا آنها نیز به‌ شما احترام‌ بگذارند. اجازه‌ دهید آنها آسوده‌ و راحت‌ باشند. اگر بچه‌ها شما را به‌ بازی‌ دعوت‌ كردند بپذیرید. در آن‌ دعوت‌، بدانید كه‌ شما میهمان‌ هستید؛ از این‌ رو هر چه‌ بچه‌ها گفتند، همان‌ را انجام‌ دهید.

 

انسان‌ در مسیر زندگی‌ - گنجینه‌ای‌ از معارف‌ انسانی‌ از آغاز تا انجام

تألیف‌ محمد مجد و مجید موحد خواه

منبع-تبیان-tebyan




موضوع : بازی کودکان
تاريخ : جمعه 28 بهمن 1390 | نویسنده : حسام الدین شفیعیان
بازدید : 139 مرتبه

1.نقش بازی در افزایش هوش کودکان:

  «نتایج مطالعات نشان می دهد کودکانی مکه با اسباب بازی ،بازی می کنند ،حتی اگر مبتلا به سوء تغذیه باشند، فعالیت های ذهنی آن ها افزایش می یابد، طی مطالعاتی بر گروهی از کودکان مبتلا به سوء تغذیه ،مشخص شد که هوش این کودکان فقط با بازی کردن حدود 9 درجه بهبود یافت.درصورتیکه سوء تغذیه به خودی خود مشکل بزرگی است که سبب تحریک های عصبی می شود.»

2.بازی و رشد جسمی:

  بازی به عنوان وسیله ای مطمئن برای رشد کودکان ، عضلات را نیرومند می کند، استخوان ها را محکم و استوار می سازد، و بالاخره باعث تقویت حواس پنج گانه به ویژه حس بساوایی و حس بینایی می شود.

 

1.نقش بازی در افزایش هوش کودکان:

  «نتایج مطالعات نشان می دهد کودکانی مکه با اسباب بازی ،بازی می کنند ،حتی اگر مبتلا به سوء تغذیه باشند، فعالیت های ذهنی آن ها افزایش می یابد، طی مطالعاتی بر گروهی از کودکان مبتلا به سوء تغذیه ،مشخص شد که هوش این کودکان فقط با بازی کردن حدود 9 درجه بهبود یافت.درصورتیکه سوء تغذیه به خودی خود مشکل بزرگی است که سبب تحریک های عصبی می شود.»

 

 

 

2.بازی و رشد جسمی:

  بازی به عنوان وسیله ای مطمئن برای رشد کودکان ، عضلات را نیرومند می کند، استخوان ها را محکم و استوار می سازد، و بالاخره باعث تقویت حواس پنج گانه به ویژه حس بساوایی و حس بینایی می شود.

3. بازی و رشد عاطفی:

  میان 3 تا 7 سالگی ،کودک عواطف خود را آشکار ا ابراز کرده ، به تدریج عواطف خود را شناسایی می کند. مسلماً بروز ناگهانی خشم وترس در کودکان میان3 تا 7 سال امری است عادی و ترس در کودکان این گروه سنی به علت  نیروی تخیلی بسیار فعال آنان است. دیگر این که مرتباً با اوضاع و موقعیت های تازه ای روبرو می شوند که برای آنان نا آشنا است . باید توجه داشت که به طور کلی محیطی که کودک در آن زندگی می کند و نوع تجربه هایی که بدست می آوردو چیزهایی که یاد می گیرد ، در کیفیت بروز عواطف کودک بسیار موثر است.

4. بازی و رشد اجتماعی :

    بازی برای کودک وسیله ای برای بیان احساسات و کشف روابط و ارضای آن است.کودکان معمولاًمیان دو تا سه سالگی بازی با دیگران را آغاز می کنند، اما اگر استعداد ذاتی و علاقه اجتماعی آنان رشد نیافته باشد، بادیگران سازگار نخواهند شد و علاقه ای به حفظ روابط اجتماعی و شرکت در بازی کودکان نخواهند داشت. کودک از طریق بازی و همانندسازی و تقلید از رفتارهای بزرگسالان نه تنها رفتار اجتماعی را تمرین می کند، بلکه بازی فرصتی است برای اصلاح و گسترش شیوه های رفتاری کودکان، به خصوص رفتار اجتماعی آنان است. از این طریق کودک شهامت داخل شدن در اجتماع را کسب می کندو فرا می گیرد که چگونه می توان در اجتماع زیست و مسئولیت پذیرفت. همچنین روش های مختلف مبارزه با مشکلات و پیداکردن راه حل همان مشکلات را می آموزد.

   کمترین عملکرد اجتماعی بازی را می توان نقش انجام وظیفه ای دانست که هریک از کودکان در بازی های گروهی عهده دار می شوند. حتی ساده ترین شکل بازی به کودک نکات مهمی می آموزد، نکاتی چون رعایت نوبت، همکاری، رقابت عادلانه و بُرد و باخت منصفانه. بیشتر بازی های پیچیده براساس مهارت های اجتماعی ساخته شده و می شود که بدین وسیله ارزش کار گروهی و روح  حاکم بر تیم را تقویت می کند. چرا که ازاین طریق کاملاً محدودیت های مربوط به رقابت و بازی گروهی کاملاً نمایان می شود.

5. بازی ورشد شخصیت:

  بازی در شخصیت سازی و رشد کودک تاثیر فراوان دارد.بازی وسیله کسب تجربه های پرارزشی است که کودکان در خلال آن از جهت احساسی ،اجتماعی و روانی رشد می کنند. الگوهای رفتاری آنان در بازی شکل می گیرد . این الگوها در سرتاسر عمر کودک سرمشقی مفید برای او خواهد شد.کودک به مدد  بازی، الگوهای بیشمار و درهم پیچیده و ظریف زندگی آدمی را در میابد، آن را تجربه و تمرین میکند ورابطه میان این الگوها را می سنجد، تا آنها را فراگیرد.از آن جهت که ناگزیر است در بزرگسالی با آنها روبرو شودو در جامعه آدمیان زیست کند.

   اکثر اولیاء و مربیان، بازی را نوعی اتلاف وقت برای کودک به حساب می‌آورند و می‌خواهند که کودکان هر چه زودتر از بازی دست کشیده، به کارهای جدی‌تر و مهمتری بپردازند. این دسته از اولیاء و مربیان، کودکان را بزرگسالانی می‌پندارند که فقط از حیث جثه کوچک اند و توجه ندارند که بازی ، یکی از عوامل مهم در سلامت و رشد جسمی، روانی و عاطفی کودک و عاملی برای آموزش اصول و قواعد زندگی است.کودک عاشق بازی است و شاید شدیدترین محرومیت برای او آن باشد که از بازی محروم شود، .همه جا برای کودک صحنه بازی است و این جنبه در سنین اولیه دارای اهمیت بیشتری است. فعالیت و علاقه‌مندی کودک به بازی نشانه سلامت اوست و اگر طفلی میل به بازی نداشته باشد، بیمار است و باید به درمان او اقدام کرد.

  بازی در عین اینکه وسیله ی سرگرمی کودک است جنبه ی آموزندگی و سازندگی نیز دارد و در برخی موارد، ارزش اشتغال کودک به بازی بیش از ارزش خواندن کتاب است. اگر بازی خوب و اندیشیده طرح شده باشد به کودک فرصت می‌دهد تا به تقویت جنبه‌های جسمی، ذهنی، روانی و عاطفی خود بپردازد و اصول اخلاقی و اجتماعی را به خوبی فرا گیرد.به این دلیل است که اولیاء و مربیان آگاه به پیروی از دستور پیامبر اکرم (ص) که فرمود:«دع ابنک یلعب سبع سنین» . هرگز کودک را از بازی منع نمی‌کنند، بلکه سعی دارند بازی وی را جهت داده، از آن به نفع کودک سود بزند. ضرورت این امر در هفت سال اول زندگی بیشتر از سنین دیگر است و پیشوایان اسلامی به آن سفارش فرموده‌اند.

   مربیان و والدین حق ندارند از شیطنت و بازی گوشی کودک خردسال جلوگیری کرده، به خاطر تامین رفاه و آسایش خویش کودکان سرشار از جنبش و نشاط را به موجوداتی صد درصد مطیع و آرام مبدل سازند. بلکه مربیان آگاه سعی می‌کنند از این انرژی به وسیله جهت دادن به بازی او به نفع کودک استفاده نمایند که ضمن صرف انرژی کودک، به او سود رسیده و تحت آموزش غیر مستقیمی که مدنظر مربی آگاه است قرار گیرد. 
    درباره فواید بازی کودکان و نقش آن در پرورش جسم و روح آنها ، پژوهش های زیادی انجام شده است .کارشناسان و پژوهشگران به این نتیجه روشن رسیده اندکه بازی، نیاز اولیه و ضروری کودکان است وهرچه امکان بازیهای سالم و سازنده بیشتر باشد ، فکر و ذهن کودک بهتر پرورش یافته و خصوصیتهای اجتماعی او بهبود می یابد. زمانیکه کودکان قادر به کنترل عضلات خود شدند، مرحله تماس با محیط فرا می رسد. به طوریکه با کنجکاوی می خواهند از مسائل پیرامون خود آگاه شوند و کسب این آگاهی ها مستلزم خروج از دنیای فردی و ورود به اجتماع، ایجاد و برقراری کنش متقابل با محیط است. و در بازی های گروهی که هدف مشترکی دارند و افراد شرکت کننده برای نیل به آن ناگزیرند تلاشها و فعالیتهای خود را با یکدیگر هماهنگ کنند کودک به نوعی تعامل و ارتباط اجتماعی دست می یابد.

    بنابراین کودکان با انتخاب نوع بازی ، تعیین شرایط بازی و مقید کردن خود به اطاعت ازاصول و قوانین آن ،درحقیقت نوع خاصی از زندگی اجتماعی را تجربه می کنند و در سازمان دادن به این زندگی اجتماعی ، این باور را در خود پرورش می دهند که به منظور پذیرش در گروه و بازشناسی از سوی همبازی ها مجبور به اجرای قوانین بازی می باشند . کودک بدون بازی ، به ویژه بازیهای گروهی، خودخواه و فاقد توانایی لازم برای ایجاد ارتباط با دیگران بار می آید، حال آن که از طریق بازی، شیوه همکاری و نفوذ در گروه همسالان، جلب توجه دیگران، رعایت حقوق دیگران، زندگی گروهی و بسیاری از امور اجتماعی دیگر را یاد می گیرد . بازی به کودک می آموزد که چگونه با دیگران ارتباط برقرار کند و در عین حال این امکان را برای او فراهم می آورد تا خود را به طور شایسته در مقابل دیگران کنترل نماید ، به این معنی که کودکان به واسطه شرکت در بازی ، به تقویت و توسعه نیروهای درونی خود می پردازند و زمینه های لازم برای خویشتنداری را کسب می کنند.

«آنچه مسلم است برنامه ریزی و طراحی بازیهای مناسب موجب می شود کودکان به بلوغ اجتماعی رسیده ، به نقش حقیقی خود در جامعه پی ببرند و آمادگی مقدماتی را برای پذیرش نقش های آینده به دست آورند.»

  دانش بشری که تقریباً درهمه شئون زندگی انسان راه یافته است، امروزه به طور چشمگیری به حوزه فعالیت ها و بازی های کودکان نیز راه یافته است بازی های رایانه ای است که همچون دیگر ساخته های دست بشر دو رو دارد که یک روی آن استفاده صحیح در کارها و کمک به رشد و سعادت بشراست. و روی دیگرآن استفاده غلط است که معمولاً جز در موارد علمی وشغلی ازآن استفاده می شود. آنچه بیشتر کودکان و نوجوانان را شیفته خود می کند بازی های رایانه ای است. پیشرفت کیفیتی این بازی ها به فاصله کوتاهی در ایران رواج یافته و بازار اسباب بازی و لوازم سمعی و بصری را به تسخیر خود درآورده است .

   این بازی ها که دارای تصاویر دو بعدی است تا 50 درصد با تصاویر واقعی انطباق دارد و همچنین دارای موسیقی متن هست. چیزی که اخیراً بر تعداد طرفداران این بازیها افزوده، قیمت مناسب آنها برای مصرف کننده است. علاوه بر این چون کودک و نوجوان خود اجرا کننده و در بطن بازی است و همراه با سایر شخصیت های بازی درگیر ماجراهایی می شود که طراح بازی برای او تدارک دیده است، برای او بسیار جذاب است . این بازی ها با استفاده از تصاویر پرتحرک و صداهای مهیّج، دنیایی از هیجان را به این انسانهای تشنه جنب و جوش ارزانی می کند و همین جذبه، روح و جسم آنان را مطیع خود می سازد و به عالمی از تخیلات می برد که خود را محور و قهرمان اصلی ماجرا می پندارند.

  

 *محـــاســـن بازیهــــای رایانـــــه ای

1.       یادگیری را آسان و توجه بچه ها را جلب می کند.

2.       با رایانه هرچند بار که بخواهند، می توانند موضوعی را ببینند و مرور کنند.

3.    برنامه های بسیار متنوعی هستند که به کودکان امکان می دهد تا نقاشی ها یا داستانهایی را خلق کنند ، ویا بازی هایی هستند که کودکان را به تاریخ یا جغرافیا علاقه مند می کند.

4.       برنامه آموزشی به کودکان کمک می کند تا مهارت هایی را تمرین کنند.

5.    کودک بدون کثیف کردن لباسها و اطراف می تواند به راحتی نقاشی بکشد و رنگها را عوض کند. مثلا اگر از رنگ سبز لباس نقاشی اش خوشش نیامد به رایانه می گوید رنگ قرمز کن ، رنگ قرمز رضایت او را فراهم نکرد رنگ آبی و...

6.       مفاهیم و مبانی ریاضیات را با کمک شکلهای کودکانه به کودک آموزش می دهد.

7.       به عقیده بعضی از پزشکان ، بازیهای رایانه ای به کودکان کمک می کند که به داروهای مسکن کمتر احتیاج  پیدا کنند.

8.       بازی های رایانه ای بچه ها را وارد دنیایی  می کند که کنترلش در دست آنهاست و به همین دلیل آنها از این بازی لذت می برند.

9.       باعث هماهنگــــی چشم و دست و پرورش عضلات ظـــریف کودک می شود.

10.   وسیله کمک آموزشی برای معلولین و پرکردن اوقات فراغت آنان است.

    *معایب بازیهـــای رایانـــه

1.       آسیبهـــــای جسمانــــی

2.       آسیبهـــای روانــــــی ـ تــــربیتــــی

                            2- الف)   تقــویت حس پرخاشگــــری

                            2- ب) انـــــزواطلبـــــی

3.       تنبــــل شـــدن ذهــــن

4.       تاثیــــر منفــــی در روابط خانـــــوادگـــی

5.       افـــــت تحصیلـــــــــــی

6. بازی و گفتار کودکان:

  بازی به عنوان آزمایشگاه زبان نیز عمل می کند. مثلاً فرزند یک ساله شما کلمات جدید را تجربه می کند تا ذخایر لغوی اش را غنی تر سازد و حتی در مورد درک مطلب مهارتهای خود را افزایش دهد. در طی این مراحل بچه ها همواره لغات طنز آمیز را کشف می کنند، خودشان و دیگران را با کلماتی طنز که از خود در می آورند، سرگرم می کنند. برای خود همبازی خیالی تصور می کنند و مانند بهترین دوستشان با او مشغول گفتگو می شوند، چنین بازی های کلامی موجب می شود بینش زبان شناختی کودکان گسترده تر گردد. اگر کودک در محیطی رشد کند که آرامش بر آن حاکم باشد، می تواند به آزمایش و اکتشاف دست بزند. بازی هم قابلیت تسلط به اطرافش را به او می دهد. او به تدریج که بزرگتر می شود، از طریق بازی مهارتهای حل مسئله و خلاقیت را نیز فرا می گیرد و از طریق بازی های نمادین می تواند مشکلاتش را در فضایی امن تر تصورکند و راه حلهای متفاوت آن را با هم مقایسه کند.

7.بازی ونظم:

  از دیگر فواید بازی می توان درک نظم، ترتیب و توالی مشارکت را نام برد. قوانین بازی،  نحوه شروع، ادامه و خاتمه آن،  فرصت مناسبی  برای کودک فراهم می کند تا درباره نظم نکات بیشتری بیاموزد.

   بازیهای نمایشی نیز همین فواید را دارند، مثلاً فرزند شما هنگام خاله بازی، ابتدا به میهمانهایش که ممکن است چند حیوان عروسکی باشد، خوش آمد می گوید و آنها را روی صندلی شان می نشاند و با چای و کیک از آنها پذیرایی می کند. سپس ظرفها را تمیز می کند و در آخر به بدرقه شان می رود و با آنها خداحافظی می کند.  تمام این مراحل بیانگر آن است که رشد درک کودک از ترتیب و توالی به شکل مناسبی صورت گرفته است.//language-speech//منبع-

بانک مقالات آسیب شناسی گفتار و زبان

 

 

 

 




موضوع : بازی کودکان
تاريخ : پنجشنبه 27 بهمن 1390 | نویسنده : حسام الدین شفیعیان
بازدید : 124 مرتبه
تاريخ : پنجشنبه 27 بهمن 1390 | نویسنده : حسام الدین شفیعیان
بازدید : 74 مرتبه
تاريخ : پنجشنبه 27 بهمن 1390 | نویسنده : حسام الدین شفیعیان
بازدید : 75 مرتبه
تاريخ : پنجشنبه 27 بهمن 1390 | نویسنده : حسام الدین شفیعیان
بازدید : 55 مرتبه
تاريخ : پنجشنبه 27 بهمن 1390 | نویسنده : حسام الدین شفیعیان
بازدید : 112 مرتبه
صفحه قبل 1 صفحه بعد
آرشیو مطالب
آخرین مطالب
آمار سايت
افراد آنلاین : 1 نفر
بازديدهاي امروز : 17 نفر
بازديدهاي ديروز : 45 نفر
بازدید هفته قبل : 91 نفر
كل بازديدها : 48258 نفر